Dzięki, skarbie.
Proszę, proszę.
Tu Jeff Goldblum.
Jestem aktorem.
Gram też w zespole jazzowym.
Jestem ciekawski, to prawda.
I zawsze poluję na to, co nieoczekiwane.
Sądzę, że badając to, co zwyczajne, czasem...
można odkryć coś nadzwyczajnego.
SNEAKERSY
Sneakersy.
Wspaniałe sneakersy.
Stoję przed czymś, co dla niewprawnego oka
wygląda zapewne jak ściana pełna kolorowego obuwia.
Wartość wszystkich butów na tej ścianie...
sięga około miliona dolarów.
Produkcja obuwia sportowego stała się
wartym miliardy dolarów biznesem w zaledwie trzy dekady.
We wszystkich kolorach tęczy...
Od boisk do koszykówki po sale konferencyjne...
To gra na emocjach.
Nawet jeśli nie jesteś tancerzem ani sportowcem, możesz się nim poczuć.
Na początku sneakersy miały jedynie chronić...
nasze piękne stópki.
Dziś są czymś znacznie...
ciekawszym.
ŚWIAT WEDŁUG JEFFA GOLDBLUMA
Patrzcie tylko. To zdjęcie przedstawia... mnie w młodości.
W tamtym czasie nosiłem ciągle jedną parę sportowych butów.
- Cześć, dzieci. - Właśnie. Keds.
Zaśpiewajmy piosenkę Keds.
Były tylko w kolorze czarnym i białym. Kosztowały ok. pięć dolców.
JEŚLI SZUKASZ BUTÓW Z WIGOREM
W tych butach zaczynałem uczyć się tańca.
A potem, kilka dekad
i wiele filmów później...
...ten but...
stał się czymś zupełnie innym.
Sneaker Con.
Spójrzcie tylko, nie wiem, czy widzicie te kolejki.
Tysiące ludzi przyszło kupić tu sneakersy.
Życzcie mi powodzenia. Przyda mi się. Wchodzę.
Jesteśmy w Centrum Kongresowym Huntington,
które pęka w szwach od ludzi,
którzy zjechali tu z całego świata,
by oddać cześć Panu Sneakersowi.
NAJWIĘKSZA ŚWIATOWA WYSTAWA SNEAKERSÓW
- Ile masz lat? Trzynaście. - Trzynaście.
Ile najwięcej zapłaciłeś za buty?
Tysiąc osiemset.
- Chwila. Chyba żartujesz. - Tak?
Te buty są warte od...
- ...12 do 15. - 12 do 15 tysięcy?
To okaz kolekcjonerski.
Chwila.
Patrzcie, ile ludzie są skłonni wydać.
Dostałem jednak namiar na kogoś
w tym krzykliwym, choć fascynującym obcym świecie.
Pana Jaysse Lopeza,
który wśród miłośników sneakersów jest prawdziwą legendą.
Pierwszy raz jestem na Sneaker Conie.
POTENTAT BRANŻY SNEAKERSÓW
To wspaniałe wydarzenie jednoczące ludzi z różnych środowisk
zainteresowanych kulturą sneakersów.
W ciągu sześciu czy siedmiu godzin
wydane zostaną tu miliony dolarów.
- Miliony? - Tak.
Dlaczego sneakersy stały się tak cenne?
Dlaczego ludzie chcą za nie tyle płacić?
Pamiętasz karty baseballowe?
Chodziło w nich o kolekcjonowanie,
- ...o pogoń za kolejnymi, tak? - Tak.
Teoretycznie to tylko kawałek papieru.
Ale dlatego że
na każdym widnieje inny zawodnik,
ich wartość wzrasta w stosunku
- ...do innych kawałków papieru. - Rozumiem.
- Zamysł jest ten sam. - Rozumiem.
Zdarzają się oszustwa? Podróbki?
Tak. Ale liczy się waga, zapach, faktura, pudełko.
- To właściwy zapach. - Naprawdę?
- Muszę zapamiętać. - To jak wąchanie wina.
- Podoba mi się. Pachnie... - Ale w bucie.
Wyczuwam nutę czekolady i dobrej jakości skóry. Podoba mi się to.
Czy właśnie w tej chwili dobijacie targu?
Proponuję 34 tysiące dolarów.
- Trzydzieści cztery tysiące. - Jak to?
To wszystko jest tyle warte? Trzydzieści cztery tysiące?
- Zgadza się. - To cena za całe stoisko?
Zgadza się, 34 tysiące.
Wychodzi 309 za parę, tak?
- Trzysta dziewięć dolarów za parę? - Zgadza się. 309.
- Kupię za 32 800. - A co powiesz na 33?
Niech będzie. Może być przelewem?
Pasuje ci przelew? Mógłbym...
- Na to nie mogę się zgodzić. - Nie może być przelew?
Wolę gotówkę.
Nie filmujcie mnie przez chwilę, dobra?
O rany. Mój Boże.
Fredo, mam w tej walizce dwa miliony.
Teraz się zdrzemnę, a gdy wrócę
i walizki nie będzie na stole... Będę wiedział, że nici z umowy.
Jeśli będzie, umowa stoi.
To nic osobistego. To biznes. Pamiętaj o tym, Michael.
To nic osobistego. Tylko biznes.
Słyszę ich. Nie patrzcie.
Nie podsłuchujcie. To bardzo ekscytujące.
Coś się dzieje.
Wracam do nich. Może mogę w czymś pomóc.
- Załatwione. - Dobra.
- Mamy to? - Tak.
- Wymyśliliśmy... - Uścisk dłoni.
- Wymyśliliśmy, jak to obejść. - Tak jest.
- Sneaker... - Pierwsza transakcja.
- Sneaker Con na trzy. - Raz, dwa, trzy!
Sneaker Con.
Gdy poznasz zasady Sneaker Conu, dostrzegasz, że...
wszyscy biorą w tym udział.
Stały się obiektem kultu.
Pytanie, jak do tego doszło? Jak to się stało?
Odpowiedzią na to pytanie jest wspaniała opowieść,
której wątki wiążą się ze sobą w zaskakujący sposób.
Wszystko zaczęło się jakieś 60 milionów lat temu,
gdy drzewa stały się ulubionym pożywieniem
ogromnych, przerażających owadów.
W ramach samoobrony drzewa zaczęły wydzielać lepką, trującą substancję...
niemalże gumę...
elastyczną i wodoodporną.
Co dziwne, rozpuszczała się pod wpływem słońca.
Kilka milionów lat później pojawił się człowiek nazwiskiem Charles Goodyear,
który przypadkowo zalał nią płytę kuchenną
i odkrył, że przekształciła się w...
elastyczny, podobny do skóry materiał,
a tak zwana wulkanizowana guma zmieniła nasz współczesny świat,
przyczyniając się do powstania opon, węży ogrodowych, piłek i oczywiście...
wspaniałych sneakersów.
Dziś są one w bardzo płodnym stadium ewolucji.
ŚCIŚLE TAJNA BAZA BADAWCZA ADIDASA
Wiwat Darwin!
Jesteśmy w Portland w Oregonie pod główną siedzibą Adidasa.
Adidasa. Niektórzy wymawiają inaczej.
Dzień dobry. Kto ukrywa się za paprocią?
Dzień dobry, Jeff. Co słychać? Paul Francis.
SZEF DZIAŁU NAUKOWEGO
Paul Francis. Żebyście czuli ten uścisk dłoni.
- Bardzo dobrze. - Zapraszam.
O rany!
- Zanim wyjdziesz, o wszystkim zapomnij. - Serio?
Dobra.
O rany!
Tego się nie spodziewałem.
- To Elise. Elise, to Jeff. - Miło mi.
Mnie również, Elise.
Informacjami od Elise
podzielimy się z naszymi projektantami i inżynierami,
a oni wykorzystają je, tworząc nowy produkt.
- To biegnąca Elise. - To... Elise?
Nie wiedziałem, że zobaczymy ją bez mięśni i ciała.
- To sam szkielet. - Zgadza się.
Ledwo ją poznałem.
Skupiam się na tym,
jak uderzenie stopy o podłoże wpłynie na resztę szkieletu.
I co widzisz? Coś ciekawego?
Tak. Rotuje w lewo.
Widać, że kręgosłup lędźwiowy się wygina.
Wszystko, co zmienimy na poziomie butów,
będzie miało swoje konsekwencje wyżej.
Paul Francis i jego badacze tworzą specjalne buty dla topowych sportowców.
Patrzcie na mnie. Co to za szczęściarz?
Możesz przebiec po platformie tensometrycznej.
Dobra.
- Gotowe? - Tom, gotowe?
Dobra. Po platformie.
Było blisko, co?
Tak, trochę dalej...
Myślałem, że jestem na środku.
Pierwszy raz nie trafiłem w platformę.
Biegnij zamiast się gibać.
Ja się gibię?
Trochę tak.
Tak! Dobra. To było niezłe.
- Tak. - Było nieźle,
ale nadal za bardzo się gibiesz.
Spróbujmy bez gibania.
Nie wiem, o co ci chodzi. O co?
- Biegnij bardziej naturalnie. - Naturalnie. Jestem naturalny.
- Totalnie naturalny. Dobra. - Dobrze.
- To ja. A niech mnie. - Tak.
Co za dynamika.
- Teraz klatka po klatce. - Biegnij.
- Tak jest. - Dobra.
Lądujesz na śródstopiu.
Są tacy, którzy lądują na pięcie.
- Bum. - I tacy...
jak ty, którzy lądują na śródstopiu.
To jak dopasować but?
Biorąc pod uwagę sposób, w jaki ląduję,
zmienimy coś w bucie?
Tak. Możliwe, że będziemy musieli
wzmocnić dla ciebie podparcie śródstopia.
Zwykle na tym etapie nie widać drugiej stopy.
To cecha gibiących się.
Chyba nigdy tego nie widziałem na ekranie.
- Serio? - Tak.
Czekaj.
Zrobiliśmy skany, a teraz moje...
nowe nemezis, Paul Francis, ma coś...
BADANIA NAD PERCEPCJĄ
...co chce pokazać Wielkiemu Gibaczowi, czyli mnie.
Chyba jakieś urządzenie, które pomaga mu projektować buty.
Zrobisz z moim mózgiem coś, co ma związek z butami.
Co ty kombinujesz?
Każdy sportowiec chce być lepszy, ale niewielu chce się zmieniać.
W wielu przypadkach
nie chodzi o wątpliwą funkcjonalność butów.
Źle wyglądają i są niewygodne.
Czyli sportowiec musi się przyjrzeć
i mówi: „To jest but.
Już mi się podoba. Nawet nie miałem go na nodze,
ale podoba mi się, to dopiero...”
W ten sposób analizujecie ich...
- ...opinię. - Tak.
Mogą ci powiedzieć, co myślą.
„Nie podobają mi się, Paul, ale...”
Nie każdy sportowiec potrafi wyrazić,
- ...co dokładnie czuje. - Tak.
Ta maszyna mówi ci, czy czuję...
Zaangażowanie, radość, złość,
zaskoczenie, strach, pogardę, smutek i zniesmaczenie.
Podstępne okularki Paula mają czytać mi w myślach,
studiując mój wyraz twarzy.
Rany! Z tego żyję...
- Dobra. - ...Sir Francis.
Robię śmieszne miny. Więc miej się na baczności.
Powiedz, jakiej emocji oczekujesz.
Spróbuję ją odwzorować i zobaczymy, czy ją zarejestrujesz. Mów.
Sprawdźmy, czy potrafisz pokazać pogardę.
Zacznę okazywać pogardę, muszę o niej pomyśleć,
zobaczymy, czy ją wykryjesz.
Jest, poza skalą. Widzisz?
Dobra. Zaskoczenie.
- Nic? - Nie, wyszła. Ale z opóźnieniem.
Teraz zachwyt. Zachwyt i radość.
Radość! Bum! Patrzcie na to.
Jesteś dobrym aktorem.
Bardzo ci dziękuję.
- Mogę zdjąć... - Tak.
- ...te piękne okularki. - Żałujesz, że to już koniec.
Sneakersy oddziałują zarówno na mózg...
jak i na ciało. Może dlatego są tak popularne.
Ta popularność może wyzwolić...
CHANGSHA CHINY
...prawdziwe szaleństwo, gdy sneakersy przeznaczone dla sportowców
trafiają do sprzedaży dla wszystkich.
Tak. Pragnienie posiadania najnowszego modelu
wyzwala w nas dziki szał, gdy są niemal na wyciągnięcie ręki.
NOWY JORK
- Dostępne dla wybranych... - Wygra najsilniejszy.
...skłonnych spędzić godziny
...w przeszywającym chłodzie.
Rzuciliście już okiem na buty. Co sądzicie?
Są świetne. Na żywo wyglądają dużo lepiej.
Warto dostać hipotermii.
LOS ANGELES KALIFORNIA
A zatem: koszykówka.
To koszykówka umieściła sneakersy
w... stratosferze.
Te zawodniczki to jedne z najlepszych tutaj.
LEGENDA WNBA
Nie wciskam wam kitu. Są dobre.
STREETBALLOWY MC
- Mouthpiece. - Z Venice Beach.
- Ja jestem Sik Wit It. - Sik Win It?
- Sik Wit It. - Skąd ta ksywa?
GWIAZDA STREETBALLU
Od mojego stylu gry.
A jaką ja dostałbym ksywę?
W czasach twojej świetności
- pewnie nazywałbym cię Mucha. - Mucha.
MUCHA A.K.A. JEFF GOLDBLUM
To są moje czasy świetności.
Jestem u progu świetności.
Całe życie gram w streetball,
dwa na dwa, trzy na trzy i tak dalej.
Może dziewczyny zagrają z chłopakami?
Do dzieła!
Mistrzyni.
- Saginaw, Michigan! - Ja...
- Łatwizna. - Podobało ci się, co?
GLOBTROTER, BYŁY MIESZKANIEC HARLEMU
Mój wuj, brat mojego taty, Chucky,
miał grać w lidze NBA.
Zbaczam z tematu.
Jesteście niesamowitymi zawodnikami.
Jak dużą rolę odgrywają buty?
Dużą.
- Dużą? - Tak.
Można mieć zły dzień, źle grać,
obudzić się i nie mieć ochoty na grę.
Ale gdy trener powie: „Chłopaki! Mam nowe stroje i buty”,
wszyscy się cieszą.
Czyli buty mogą wpłynąć na nasze uczucia.
Również w stosunku do innych. „Patrz na te buty.
- ...Uważaj”. Albo... - Tak.
- Jasne. - Tak, buty przemawiają do ludzi.
Gdy widzisz kogoś w dziurawym bucie.
- Serio? - Tak.
- Serio? - Życie cię nie oszczędza?
Dobra, a co myślicie o tej kurtce?
- Świetna. - To Rag & Bone?
- Kurtka nowej ery. - Ładna.
Patrzcie na skarpetki.
- Patrzcie. - Te symbole.
Patrzcie. Inaczej mi wiąże buty.
O to chodziło, bardziej wyciągnij.
- Nie wiążemy. - Tak chodzimy na co dzień.
Czyli teraz wyglądam jak wy na co dzień.
Tak?
Przede wszystkim to nie są buty do koszykówki.
Dobra, to powiedzcie.
Wszyscy macie buty do koszykówki?
Gdy kupujesz buty, muszą pasować do twojego stylu.
To faux pas.
Chwileczkę. Wiem, co muszę zrobić.
Ja, Jeff Goldblum, muszę stworzyć but.
Niepodobny do żadnego innego.
Broadway 4000.
Przyszedłem tu do człowieka,
który podobno dostępny jest tylko dla wybranych.
I na razie to wszystko, co wam powiem.
Nie chcę zepsuć niespodzianki ani sobie, ani wam.
Nic nie słyszałem.
Coś słyszę.
- Dominic. - Dzień dobry.
- Jestem Jeff. Dominic? - Dominic.
Rety.
O rany.
Dominic Ciambrone, znany też jako Chirurg Obuwniczy,
jest jednym z wiodących światowych twórców butów na zamówienie.
To artysta nieszablonowy,
który tworzył buty dla wszystkich od Justina Biebera po LeBrona Jamesa.
Jego obuwnicze arcydzieła kosztują nawet do stu tysięcy dolarów.
30,000 PUNKTÓW W KARIERZE
Zgodził się stworzyć jedną z takich fantastycznych par...
SKÓRA KROKODYLA I ZŁOTO
...specjalnie dla mnie. Co wy na to?
Powtarzam to całe życie, ale szczególnie teraz:
chcę dla moich stóp komfortu,
podparcia i jak najlepszego wyglądu.
Chcesz dobrze wyglądać i...
- By się dobrze... - ...dobrze się czuć.
- ...prezentowały. - Tak. Od tego jestem.
Jasne.
- Jak długo się tym zajmujesz? - Od 17 lat.
- Siedemnastu. - Zacząłem w liceum.
- Jasne. - Pomalowałem parę butów.
Następnego dnia w szkole wszyscy prosili, bym pomalował ich buty.
I tak to się zaczęło.
Opowiedz mi o tym spektakularnym egzemplarzu.
- Czy to... osa? - Szerszeń.
Szerszeń? Co robi w bucie?
Chciałem zrobić coś naprawdę wyjątkowego.
Nikt nigdy nie umieścił prawdziwego szerszenia,
który zmarł z przyczyn naturalnych, w bucie.
Tutaj mamy różne tekstylia i materiały,
które możesz przejrzeć, gdy ja będę zadawał ci pytania.
Jestem jak otwarta kanapka.
W porządku. Widzę dużo czerni.
Lubię łączyć czerń z...
granatem.
Czaisz?
Złoty i srebrny brokat.
Podoba mi się wzór zebry, tygrysa albo...
- jakikolwiek zwierzęcy wzór. - Dobra.
Mam. To trafia w mój gust.
Chcę coś w stylu Rat Pack, muzyka jazzowego, Theloniousa Monka,
rock'n'rollowego, ale też w stylu bohemy.
Nie lubię burżuazyjnej wymyślności.
Artysta i poeta cyganerii,
taki efekt chciałbym osiągnąć.
Jeśli chcę robić wrażenie.
Masz coś, co możesz mi pokazać, żebym mógł się zainspirować?
Tak. Opowiadałem ci o bracie mojego ojca?
Chucky Goldblum.
Był mojego wzrostu, wyglądał jak ja
i był znakomitym koszykarzem.
Zobacz. Naprawdę wygląda jak ja.
- Prawda? - O rety.
To może mi pomóc,
satynowa kurtka, litera W, kołnierzyk.
Koledżówka.
Tak.
- Mam pytanie. - Tak?
Dinozaury istniały?
Kiedykolwiek?
Co to za pytanie?
- Tak... - Istnieje pogląd,
że świat jest płaski,
a dinozaury nigdy nie istniały.
Ci ludzie są...
Pozwól, że ujmę to delikatnie.
- ...są w błędzie. - Jasne.
Miliard lat przed naszą erą.
Czuję, że Dominic
ma nieco inne spojrzenie na rzeczywistość.
Powinien z tego powstać ciekawy but.
- Tu mamy wzór zebry. - Podoba mi się.
- Platynowy srebrny. - Chwileczkę.
- Mówiłem, że chcę błyszczące... - Srebrny i złoty.
- ...srebrny i złoty. - Tak.
Potrzebna będzie drabina.
Zdjąć ci coś?
Samo wybieranie wzorów tak mnie pochłonęło,
że zupełnie zapomniałem,
i dopiero zaczynam zdawać sobie sprawę,
że z tego wszystkiego w twoim magicznym kociołku...
- Tak. - ...powstanie but.
Nie mogę się doczekać.
I to właśnie jest tajemnicą sukcesu sneakersów.
Czekanie na tę chwilę objawienia...
dziś jest doznaniem samym w sobie.
Poznajmy Jacquesa Slade'a.
Co słychać? Tu Jacques Slade.
Jego kanał na YouTubie śledzi ponad milion subskrybentów.
Jego filmy mają ponad 250 milionów wyświetleń.
Podobają mi się. Zostawiam je.
Czym się zajmuje? Otwieraniem pudełek.
Sprawdźmy, co tu mamy.
To nowe Jordany
O tak.
Patrzcie tylko.
Do zobaczenia. Na razie.
Za chwilę przygotuję swój własny tutorial.
Dzień dobry. Jest tu Jacques Slade?
Tak. To ja.
- Jeff Goldblum? - Zgadza się.
- Chodźmy na górę. - Miło cię widzieć.
To jest sneakersowe studio.
- Rety. Musisz mnie jeszcze wiele nauczyć. - Tak.
CZĘŚĆ I. „WEWNĘTRZNA ŚWIĄTYNIA”
Mogę wejść do świątyni?
UNBOXING
Tak jest od środka.
Robię to przed kamerami.
Mam kamerę tam i tam...
- Tak. - ...żeby pokazać je z góry.
Tę kamerę nazywam kamerą A.
Celem unboxingu
jest umożliwienie widzom doświadczenia tych butów.
Gdy byłem dzieciakiem, w okresie świątecznym
do telewizji przychodzili ludzie, którzy opowiadali o zabawkach
pojawiających się wtedy na rynku.
Myślę o tym jak o zaktualizowanej wersji tamtych programów.
Ale oczywiście mogę
robić to częściej niż co święta.
- Pokaż, jak to robisz. - Dobra.
- To... - Do...
- Do unboxingu. - Unboxing.
CZĘŚĆ II. „SIEMANECZKO...?”
Dobra. Siemaneczko.
Siemaneczko. Wymyślmy ci jakiś wstęp.
Nie wiem, jak. Z biegiem czasu samo się utarło.
Mówię: „Joł. Cześć, ludzie, co tam? Tu Jacques Slade...
- Jak na bębenku. - „...i kolejny unboxing”.
Teraz ty rozpakujesz pudełko, a ja...
- cię ocenię. - Ocenisz?
Ocenię cię.
- Zrobię notatki. - Lubię być oceniany.
Jak leci? Co słychać?
Miło was widzieć.
Odwracamy. To ciężarówka.
Ale jaka? Chwileczkę, nie mówcie.
Nie śmieciarka. Czy to...
Wygląda jak ciężarówka, która coś robi.
„Mam pomysł, szefie.
Następną parę butów wysyłamy w śmieciarce”.
Piękne niebieskie pudełko. Znowu ją odwrócę
i wyciągam jedno niebieskie i jedno zielone.
O tak. Coś widzę.
Wy też to widzicie z góry.
Cóż...
Nie ma to jak idealnie przystrzyżony trawnik.
Nike zrobiło trawiaste buty.
Podobają mi się.
Pokażmy teraz jakieś grafiki. Fantazyjne grafiki.
Jacques rozbudza coś, co tkwi
w każdym z nas: podniecenie związane z oczekiwaniem.
Bo wtedy w naszych mózgach związek chemiczny zwany dopaminą
zostaje uwolniony, czyniąc nas... szczęśliwymi.
Jego poziom jest najwyższy nie wtedy, gdy coś dostajemy,
lecz co dziwne, chwilę przedtem...
co wyjaśnia, dlaczego oczekiwanie na święta jest lepsze niż...
same święta.
Rozpakowywanie prezentów jest bardziej ekscytujące niż one same.
Nawet gdy robi to ktoś inny.
CZĘŚĆ III. „BEZ POŚPIECHU...”
Dzięki, że przyszedłeś i mogłeś tego doświadczyć.
- Gdy... - Jestem poruszony. Mogę...
- Tak, zróbmy to. - Chodź tu.
Ale nie spiesz się. Bez pośpiechu.
- Dobrze. - I żadnych...
Żadnych niedbałych klepnięć.
- Dobra. Musimy... - Coś...
Obejmujmy się. Niech nasze głowy na sobie spoczną.
Poczuj tę chwilę, oddychaj nią.
Zrelaksujmy się...
i czerpmy z niej.
Nauka... kocham ją.
Wraz z psychologią i odrobiną stylu
przekształciła masowo produkowane buty z gumowymi podeszwami
w ikonę.
I wreszcie koniec czekania.
Przesyłka dla pana.
Daj spokój z tym „panem”. Jestem Jeff.
- Mogę? - Dziękuję, proszę pana.
Miałeś przestać. To był rozkaz.
Tak reagujesz na rozkaz?
Jest. Znak Chirurga Obuwniczego. Dobra.
Specjalnie dla mnie.
Zanim je otworzę...
zastanówmy się nad tym, o czym rozmawialiśmy.
Czy sneakersy to przykład
nadmiernego marketingu i konsumpcjonizmu?
Tak sądzę.
Mogą być też nośnikiem kulturowej kreatywności
i solidnej przedsiębiorczości?
Tak.
Odkryliśmy, że wszyscy chcemy różnych rzeczy...
ale najbardziej chcemy ich chcieć.
Daj. Chcę to. Potrzebuję tego.
Chcę i sam nie wiem czego.
To pogoń za szczęściem.
Jesteśmy zaprogramowani, by ekscytować się
nadchodzącymi dniami, czekającą nas wyprawą
po nowy kapelusz,
wakacjami, do których jeszcze daleko, albo...
nieotwartym jeszcze pudełkiem.
To stanie się już za chwilę.
Jeśli nie teraz, to kiedy? Jeśli nie ja, to kto?
Kto?
Gotowi?
- Zatrzymać? - Zatrzymaj.
Macie wybór.
Jeśli chcecie pozostać w słodkiej nieświadomości,
nie otwierajcie oczu.
Ale jeśli chcecie zaspokoić ciekawość,
otwórzcie je i podziwiajcie.
Rozpakowuję.
UNBOXING: SNEAKERSY JEFFA GOLDBLUMA
Widzimy zawartość.
Piękną torbę na buty.
Uważam, że idzie mi to całkiem elegancko.
I oto one. Wow!
Całe czarne sneakersy.
Jasny gwint.
W środku, o czym wiem tylko ja, futrzana wyściółka we wzór zebry.
Chwileczkę.
Widzę literę W i wiecie co? Wiem, o co chodzi.
Mój drogi Dominic odniósł się do zdjęcia wujka Chucky'ego,
które mu pokazałem.
To satyna kurtki i znak Westminster College.
Takie samo W było na kurtce, a Dominic je odwzorował.
Rany! Chyba kocham te buty.